Strona główna Przyczyny Operacje oczu Laserowa operacja wzroku

Laserowa operacja wzroku – wskazania

Termin „laserowa operacja wzroku” stosuje się w odniesieniu do różnych typów korekcji wad wzroku. Wszystkie tego typu interwencje zalicza się do tak zwanej „chirurgii refrakcyjnej”, która obejmuje między innymi zabiegi wykonywane metodą LASIK lub PRK. Istnieje również wiele różnych zabiegów laserowych niezaliczanych do chirurgii refrakcyjnej, stosowanych w leczeniu różnych schorzeń narządu wzroku (na przykład w urazach siatkówki) oraz w diagnostyce, w której korzysta się z laserów niskoenergetycznych do mapowania powierzchni i pomiarów narządu wzroku.

Lasery służą do korekcji wad wzroku
Lasery służą do korekcji wad wzroku

Zastosowanie lasera w okulistyce

Lasery znajdują zastosowanie w medycynie jako narzędzia do przecinania lub usuwania tkanki, między innymi w leczeniu zaćmy. Zabieg ten polega na usunięciu zmętniałej soczewki za pomocą lasera femtosekundowego i zastąpieniu jej sztuczną soczewką. Dzięki laserowi wyeliminowano kilka etapów zabiegu, które niegdyś chirurg wykonywał ręcznie.

 

Obecnie lasery z powodzeniem stosuje się w chirurgicznym leczeniu przypadków jaskry, które nie reagują już na farmakoterapię: selektywna laserowa trabekuloplastyka polega na celowym uszkodzeniu tkanki w kącie przesączania w komorze oka, aby ułatwić odpływ cieczy i obniżyć ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Refrakcyjna operacja laserowa oczu (LASIK, PRK)

Refrakcja w okulistyce oznacza tak zwaną moc optyczną (lub zdolność skupiającą), dzięki której promienie światła przechodzące przez rogówkę i soczewkę mogą tworzyć ostre obrazy danego obiektu na siatkówce oka przy dowolnej odległości. U osób z prawidłową refrakcją oka (emmetropia) promienie światła są skupiane w jednym punkcie na siatkówce. W przypadku krótkowzroczności (myopia) promienie słoneczne skupiają się przed siatkówką, a w razie dalekowzroczności (hypermetropia) punkt ich przecięcia leży za siatkówką. Nieostre widzenie wynikające z rozproszonego kąta padania światła zwykle można skorygować, dopierając odpowiednie szkła korekcyjne (okulary lub soczewki kontaktowe).

 

W chirurgii refrakcyjnej usuwa się fragment tkanki bezpośrednio z siatkówki i tym samym zmienia zdolność skupiającą siatkówki. LASIK i PRK to dwa najpopularniejsze i najlepiej sprawdzone zabiegi korekcji wzroku. Obie metody mogą służyć do leczenia zarówno krótkowzroczności, jak i dalekowzroczności, oraz mają różne zalety i wady.

Keratektomia fotorefrakcyjna (PRK)

Keratektomia fotorefrakcyjna polega na stopniowym usuwaniu kolejnych warstw nabłonka rogówki. W leczeniu krótkowzroczności rogówkę spłaszcza się na środku, aby obniżyć moc optyczną rogówki i przesunąć punkt przecięcia promieni słonecznych do tyłu. W ten sposób można z powodzeniem leczyć umiarkowaną krótkowzroczność (2-6 dioptrii). Po zabiegu zwykle stosuje się krople do oczu zawierające kortyzon, aby zapobiec tworzeniu się blizn na rogówce. Pacjenci przez kilka dni po zabiegu laserowym noszą też specjalne soczewki kontaktowe, które zapewniają dodatkową ochronę naruszonej rogówki.

 

Dalekowzroczność można skorygować, uwypuklając rogówkę poprzez usunięcie pierścieni tkanki na obwodzie rogówki. W efekcie w rogówce osadza się bardziej wypukły profil soczewki. Powstałe zagłębienie może jednak częściowo ponownie wypełnić się tkanką rogówki, co może na dłuższą metę spowodować obniżenie refrakcji.

Laser-Assisted in situ Keratomileusis (LASIK)

Metoda LASIK polega na wykonaniu nacięcia w rogówce przy użyciu precyzyjnego noża oraz lasera femtosekundowego, by powstała swego rodzaju klapka, którą następnie można odchylić. Następnie, podobnie jak w metodzie PRK, dokonuje się usunięcia tkanek, a odchylona klapka wraca na swoje dawne miejsce. Zaletą tej metody jest natychmiastowe wyeliminowanie objawów oraz profilaktyka bliznowacenia rogówki. I choć metoda LASIK zasadniczo nie wywołuje żadnych powikłań, po zabiegu może wystąpić suchość oka. Podczas wykonywania nacięć w rogówce dochodzi do uszkodzenia bardzo drobnych nerwów, co obniża czułość rogówki i ogranicza jej zdolność do optymalnego dostosowywania produkcji łez do czynników zewnętrznych, takich jak wiatr, pył, ciepło i zimno. Ponadto nie można całkowicie wykluczyć ryzyka nieprawidłowego cięcia lub infekcji pooperacyjnych, podobnie jak w przypadku innych interwencji chirurgicznych. Z tego względu należy zawsze porozmawiać ze specjalistą, by dokładnie poznać wskazania i powikłania leczenia laserowego.